- Γράφει ο Ιωάννης Θ. Αβαρκιώτης, Σύμβουλος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Συντονιστής Πειθαρχικών Τμημάτων Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
Απλά γαρ εστί της αληθείας έπη
(Τα λόγια της αλήθειας είναι απλά)
Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του αστικού σωματείου με την επωνυμία Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕνΔΕ) για την πραγματοποίηση διεθνούς επιστημονικής ημερίδας για καταχρηστικές συμπεριφορές δικηγόρων -λες και αυτό είναι το κυρίαρχο πρόβλημα της ελληνικής Δικαιοσύνης-, αλλά και τη σχετική αρθρογραφία που ακολούθησε από μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, είναι χρήσιμο να θέσουμε στην κρίση κάθε καλόπιστου πολίτη και δη νομικού εύλογα ερωτήματα, προκειμένου να έχει μία σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων.
1) Είναι αλήθεια ότι από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα μόνο μία απόφαση έχει εκδοθεί επί υποθέσεως αγωγής κακοδικίας που δικαιώνει τον ενάγοντα και ότι όλες οι άλλες αγωγές έχουν απορριφθεί από σχετικές δικαστικές κρίσεις;
2) Είναι αλήθεια ότι προσφυγές Ελλήνων πολιτών ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για παραβίαση του άρθρου 6 ΕΣΔΑ (δίκαιη δίκη) έχουν γίνει δεκτές στη συντριπτική τους πλειοψηφία από το δικαστήριο ( 989 επί 1060 με στοιχεία του 2025);
Πώς εξηγείται το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη τρίτη θέση με καταδικαστικές αποφάσεις από το ΕΔΔΑ;
Οι αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου καταλογίστηκαν, άραγε, αναγωγικά στους δικαστές που κρίθηκε ότι είχαν παραβιάσει τις σχετικές διατάξεις ή τις πλήρωσε τελικά ο ελληνικός λαός;
3) Πόσοι δικαστές κρίθηκαν διαχρονικά, από το 1974 μέχρι σήμερα, ότι δεν εκπλήρωναν τα καθήκοντά τους και υπέστησαν στέρηση προαγωγής ή αποπομπή από το δικαστικό σώμα;
Με άλλα λόγια, είναι αποτελεσματική η Επιθεώρηση Δικαστηρίων;
Ποια ήταν η στάση της ΕνΔΕ όταν το Υπουργείο Δικαιοσύνης αποφάσισε πρόσφατα την τροποποίηση του καθεστώτος Επιθεώρησης Δικαστηρίων, ώστε να καταστεί αποτελεσματική;
Ποια η στάση της ΕνΔΕ στις περιπτώσεις υπέρμετρης καθυστέρησης στην έκδοση αποφάσεων ή ανεπάρκειας δικαστών, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους; Τι στάση κράτησε, άραγε, στην περίπτωση αποπομπής 30 δικαστών από το σώμα με απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου;
4) Πόσες πειθαρχικές καταδίκες έχουν υπάρξει σε βάρος δικαστικών λειτουργών για αποδιδόμενες σε αυτούς παραβιάσεις του Κώδικα Δεοντολογίας του ΚΟΔΚΔΛ και ιδίως για απαξιωτικές και προσβλητικές συμπεριφορές, που επιδεικνύονται σε τακτική μάλιστα βάση στα ακροατήρια σε βάρος δικηγόρων, αλλά και συναδέλφων τους δικαστών;
5) Ποια ήταν η θέση της ΕνΔΕ στις περιπτώσεις εισαγγελικών λειτουργών ή δικαστών που αποφάσισαν την αποβολή από τη δικαστική αίθουσα δικηγόρων, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, με τη συνδρομή της αστυνομικής δύναμης;
6) Ποια η θέση της ΕνΔΕ στις περιπτώσεις απόρριψης αιτημάτων αναβολών, κατ’ επίκληση της διάταξης του άρθρου 249 ΚΠολΔ λόγω αποχής δικηγόρων με αποφάσεις Δικηγορικών Συλλόγων ή στην υπόθεση δικαστού στην Κέρκυρα που ζητούσε από διάδικο να ενημερωθεί, καθ’ υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του, για την αμοιβή που έλαβε πληρεξούσιος δικηγόρος ή στις προτροπές δικαστικών λειτουργών προς διαδίκους να αναζητήσουν άλλο δικηγόρο για την υπεράσπισή τους όταν απορρίπτουν αιτήματα αναβολής ή σε περιπτώσεις που ερημοδικάστηκαν διάδικοι επειδή η δικηγόρος τους ήταν έγκυος και δεν δόθηκε αναβολή λόγω της εγκυμοσύνης της;
Είναι προφανές ότι η θεματογραφία της επικείμενης ημερίδας εντάσσεται στις συντεχνιακές επιδιώξεις και στους επικοινωνιακούς σχεδιασμούς της ηγεσίας ΕνΔΕ και ουδεμία σχέση έχει με την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων της ελληνικής δικαιοσύνης.
Η ηγεσία της ΕνΔΕ, αντί να επιδιώξει ειλικρινή συνεργασία με τους συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης, αποφεύγει το διάλογο (σημειωτέον ότι στην επικείμενη ημερίδα έχουν αποκλειστεί οι εκπρόσωποι του δικηγορικού σώματος) και επιδιώκει την απαξίωση των δικηγόρων με έωλα επιχειρήματα που δεν πείθουν κανένα.
Τον μοναχικό και κατηφορικό δρόμο που επέλεξε, ας τον πορευτεί μόνη της.
