Δεκτή έγινε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο αγωγή αποζημίωσης κατ’ άρθρα 105-106 του ΕισΝΑΚ και 932 του ΑΚ, κατά του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (Ε.Κ.Α.Β.), για τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης που υπέστη ο ενάγων από τον θάνατο του αδελφού του (ΔΠΑ 1796/2026).
Το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη του το νομοθετικό πλαίσιο και τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας του οργανισμού, επεσήμανε ότι κύριος σκοπός του Ε.Κ.Α.Β. είναι ο συντονισμός της παροχής σε έκτακτες περιπτώσεις άμεσης βοήθειας και επείγουσας ιατρικής φροντίδας στους πολίτες, καθώς και η μεταφορά τους σε μονάδες παροχής υπηρεσιών υγείας, γεγονός που επιτάσσει την έγκαιρη και ταχεία ανταπόκριση των ασθενοφόρων. Οι τηλεφωνητές και οι ασυρματιστές υπέχουν ιδιαίτερη υποχρέωση, η οποία βαίνει πέραν του συνήθως συναλλασσομένου, να εκτελούν τα καθήκοντά τους με ταχύτητα, επιμέλεια και σύνεση.
Στο πλαίσιο αυτό, οι υπάλληλοι του τηλεφωνικού κέντρου οφείλουν να συμπληρώνουν με ακρίβεια την κάρτα διακίνησης περιστατικού, καταγράφοντας με σαφήνεια τα συμπτώματα και την ηλικία του πάσχοντος. Η διαβάθμιση και κατάταξη των κλήσεων σε κατεπείγουσες, επείγουσες και μη επείγουσες ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των ιατρών βάρδιας, λόγω των ειδικών επιστημονικών γνώσεών τους, ενώ οι τηλεφωνητές στερούνται αρμοδιότητας να προβαίνουν αυτογνωμόνως σε αξιολογικές κρίσεις. Σε περίπτωση αδυναμίας κατανόησης της κατάστασης, υποχρεούνται να ζητούν την άμεση παρέμβαση του εφημερεύοντος ιατρού, ενώ οφείλουν να αναγράφουν ευκρινώς ενδείξεις κατεπείγοντος, ιστορικό νοσηλείας ή στοιχεία θεράποντος ιατρού επί χειρουργικών επεμβάσεων, προκειμένου το αποσταλέν πλήρωμα να ενεργήσει αποτελεσματικότερα.
Εν προκειμένω, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι, κατά την πρώτη κλήση που δέχθηκε το κέντρο από τη μητέρα του ασθενούς, ο αρμόδιος τηλεφωνητής, παρά το ρητό αίτημα για αποστολή ασθενοφόρου και τη λήψη των κρίσιμων πληροφοριών, παρέλειψε παράνομα να συντάξει κάρτα διακίνησης περιστατικού. Αντίθετα, καθ’ υπέρβαση των καθηκόντων του και στερούμενος ιατρικών γνώσεων, προέβη σε εσφαλμένη ιατρική εκτίμηση, παραλείποντας ταυτόχρονα να ζητήσει τη συνδρομή του ιατρού υπηρεσίας. Αποτέλεσμα των παραλείψεων αυτών ήταν να μην αντιμετωπιστεί το περιστατικό σύμφωνα με τον πραγματικό βαθμό επείγοντος και να υπάρξει συνολική καθυστέρηση σαράντα τεσσάρων λεπτών από την πρώτη κλήση μέχρι την άφιξη του ασθενοφόρου στο σημείο του επίδικου συμβάντος, χωρίς, μάλιστα, να υφίσταται αντικειμενική αδυναμία εύρεσης και έγκαιρης προσέλευσης ασθενοφόρου.
Το δικαστήριο έκρινε ότι οι ανωτέρω υπηρεσιακές παραλείψεις και, προεχόντως, η καθυστέρηση διαβίβασης της κλήσης και η μη σύνταξη κάρτας διακίνησης, συνιστούν πρόσφορη αιτία για τον επελθόντα θάνατο. Κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, σε περιπτώσεις εμφραγμάτων και ανακοπών ο χρόνος είναι άκρως πολύτιμος και η απώλειά του στέρησε από τον παθόντα τη δυνατότητα έγκαιρης παροχής πρώτων βοηθειών εντός οργανωμένης μονάδας, καθιστώντας τον θάνατό του αναπότρεπτο.
Κατόπιν των ανωτέρω, το δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή και επιδίκασε εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης υπέρ του ενάγοντος, συνεκτιμώντας το νεαρό της ηλικίας του αποβιώσαντος, την απουσία προηγούμενων προβλημάτων υγείας, τον στενό συναισθηματικό δεσμό των δύο αδελφών, καθώς και τις τραγικές συνθήκες του αιφνίδιου θανάτου, ο οποίος επήλθε ενώπιον του ενάγοντος.
Απόσπασμα της απόφασης είναι διαθέσιμο στο adjustice.gr.
