* Αντώνης Π. Αργυρός, Δικηγόρος
H Aνάσταση του Xριστού είναι εορτή πλημμυρισμένη με ολόλαμπρο φως.
«Nυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια», ψάλλει η Εκκλησία.
1. Στις μέρες μας όλοι να ζούμε τους εφιάλτες μας, από την παγκόσμια κρίση και τους φρικτούς πόλεμους στη γειτονιά μας, από την καθημερινή προσβολή και υποβάθμιση των θεσμών, από τοn ατομικό σταυρό που όλοι μας οι πολίτες κουβαλάμε γογγύζοντας με την εφιαλτική καθημερινότητα, και ελπίζουμε και προσπαθούμε να βρούμε την ώρα της χαράς και της ανάπαυσης, της Ανάστασης στον Τόπο μας, στην Ελλάδα μας.
Μεγάλος ο πόνος, ποταμός το δάκρυ και το αίμα στον κόσμο τούτο. Γι’ αυτό, ακούγοντας τους θρήνους και βλέποντας την αγωνία, την απογοήτευση και τα δάκρυα και τα αίματα όλων των ανθρώπων, επικαλούμεθα: «Ανάστα, ο Θεός, κρίνον την γην»(Ψαλμ. 81:8)
2. Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Η Δικαιοσύνη πρέπει είναι και αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο για κάθε αδικημένο πολίτη. Η συκοφαντία, η ιδιοτελής και αντιεπιστημονική διαστρέβλωση κανόνων δικαίου, η λοιδορία δικαστικών αποφάσεων, η εξύβριση, ακόμη και οι απειλές είναι στην καθημερινή ημερήσια διάταξη και στρέφονται επί δικαίων και αδίκων. Η στυγνή παραβίαση των κανόνων δικαίου, όπως του τεκμηρίου αθωότητος, των προσωπικών δεδομένων, η αποκάλυψη της μυστικότατος της ανακρίσεως τραυματίζουν καίρια τη Δικαιοσύνη και παραμένουν ατιμώρητα «ελέω του κοινού αισθήματος», στην πραγματικότητα λόγω του αλγόριθμου που καθορίζει την τηλεθέαση².
Η Δικαιοσύνη στον Τόπο μας μαχόμενη στη φρικτή καθημερινότητα, διέρχεται την περίοδο αυτή τη «σταυρική δοκιμασία», υβριζόμενη, απειλούμενη, προπηλακιζόμενη καθημερινά. Διερωτώμαι στο όνομα ποιας «εξουσίας», «οι νέοι «Γραμματείς και Φαρισαίοι» «δυσσεβείς και παράνομοι» τολμούν ατιμωρητί να επιτίθενται με χυδαιότητα και αγραμματοσύνη ως «κύμβαλα αλαλάζοντα» αλλά και με βαναυσότητα και να εμφανίζονται δήθεν υπερασπιστές της².
Η τέλεια αδικία είναι να φαίνεται κανείς δίκαιος χωρίς να είναι («εσχάτη γαρ αδικία δοκείν δίκαιον είναι μη όντα»). Ακούω με τρόμο κάποιοι ατιμωρητί να επιδιώκουν την εξόντωση του δυσάρεστου δημόσιου λειτουργού με την κακολογία, την ύβρη, τη λοιδορία, ακόμη και απειλή κατά της ζωής.
Ο κυνικός Ζωίλος³, όταν τον ρώτησαν γιατί «κακώς λέγει», απάντησε επειδή θέλω «κακώς ποιήσαι», αλλά δεν μπορώ. Δεν είναι δύσκολο σε επιτήδειους, σε πανούργους λαοπλάνους να επιχειρηματολογούν έξω από την ενδιαφέρουσα το κοινό υπόθεση, να παραθέτουν άσχετα κείμενα, να επιδίδονται σε ασύστατες ερμηνείες, να κατασκευάζουν ενόχους και να προσπαθούν να επιβάλουν στη Δικαιοσύνη την άποψή τους.
Υπάρχουν και ζητήματα που πληγώνουν το δημόσιο αίσθημα και είναι πηγή αμφισβήτησης των θεσμών. Όμως η συνολική αμφισβήτηση των θεσμών υπάρχει μια αδιαμφησβήτητη αλήθεια: Η Δικαιοσύνη, που λειτουργεί σωστά και δίκαια, δεν επιτρέπεται να υφίσταται πιέσεις, δεν δέχεται εκβιασμούς και υποδείξεις από κανέναν και κυρίως εφαρμόζει αταλάντευτα τους μηχανισμούς προστασίας της, που αποτελούν τη μοναδική άμυνα της ίδιας Δημοκρατίας.
Η Δικαιοσύνη δεν υποκύπτει στις επιθυμίες των διαδίκων και κυρίως πρέπει να αποδεικνύει καθημερινά προς πάσα κατεύθυνση ότι «είναι και φαίνεται τιμία». Άλλωστε κατά τον Αριστοτέλη, «η δικαιοσύνη δεν είναι μέρος της αρετής, αλλά ολόκληρη η αρετή»4.
Εκείνος που δεν είναι υπεύθυνος για την απαράδεκτη «όζουσα» κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη δημόσια εικόνα της Πολιτείας είναι ο αποδέκτης των υπηρεσιών απονομής της Δικαιοσύνης, ο κυρίαρχος Λαός.«Η δικαιοσύνη δε θα ‘ρθει μοναχή της, δεν έχει πόδια. Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε» Νίκος Καζαντζάκης
3. Χρόνια τώρα μετράω τη ζωή μου με την Πασχαλινή Ανάσταση της κάθε χρονιάς που έχω βιώσει. Τα θυμάμαι όλα! Δεν φτάνουν τα λόγια και οι σκέψεις μας να μιλήσουμε για την καθεμιά ημέρα ξεχωριστά της Μεγάλης Εβδομάδας, γιατί είναι πάρα πολλά. Το μεγαλοβδόμαδο πρέπει να βιώσουμε το μεγαλείο της αγάπης του Θεού είναι νηφάλιο, ατάραχο, μυστικό, σε οδηγεί σε χρήσιμη ενδοσκαφή, σε απαραίτητη αυτογνωσία, σε αυτοπαρατήρηση, η παράδοση είναι αυστηρή και δεν σε αφήνει να λοξοδρομήσεις στο περιθώριο. Καλούμαστε να γιορτάσουμε την Ανάσταση «την εορτή των εορτών, η πανήγυρις των πανηγύρεων…».
Η αποκορύφωση της λατρείας.
Τα σήμαντρα και τα καμπαναριά ηχούν χαρμόσυνα, όλα μαζί ταυτοχρόνως, μεταφέροντας από άκρη σε άκρη το μήνυμα της ζωής που «νικά» τον θάνατο, της ελπίδας, της συναδέλφωσης, της συγχώρεσης, της αγάπης.
Όμως το μήνυμα της Ανάστασης είναι ότι ο Κόσμος χρειάζεται ΕΙΡΗΝΗ και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, πέραν από όλα ΑΓΑΠΗ.
«Ανάσταση σημαίνει, τη λύτρωση, τη χαρά, την ελπίδα»
«Ανάσταση σημαίνει δικαιοσύνη για όλους τους σταυρωμένους της γης»
– Η φράση «Φως, περισσότερο φως» Αποδίδεται στα τελευταία λόγια του Γερμανού ποιητή και φιλοσόφου Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (Johann Wolfgang von Goethe) το 1832.
1. Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους του αλγόριθμου είναι η ικανότητά του να μας κατευθύνει σε βίντεο που μπορεί να προωθούν παραπληροφόρηση ή θεωρίες συνωμοσίας.
2. «Η δικαιοσύνη σβήστηκε κι η αρετή εχάθη κ’ όπου γυρίσεις δε θωρείς παρά μαλιές και πάθη» – Παροιμία.
3. Ο Ζωίλος ο Αμφιπολίτης (περ. 400 – 320 π.Χ.) ήταν Έλληνας γραμματικός, ρήτορας και Κυνικός φιλόσοφος.
4. Ἠθικά Νικομάχεια (1129b-1130a)
