Ακύρωση διαταγής πληρωμής, λόγω παράνομης έκδοσής της από το Fund

Τα ελληνικά δικαστήρια συνεχίζουν να «στέκονται» στο πλευρό των δανειοληπτών, καθώς βλέπουν ότι οι πιστωτές δεν συμμορφώνονται με το νομικό πλαίσιο, που πρέπει αυστηρά να εφαρμόζεται, κρίνοντας παράνομο τον τρόπο δράσης τους, με τις αποφάσεις, τις οποίες εκδίδουν, υπέρ των οφειλετών.

Η άσκηση μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης

Σε υπόθεση, που ανέλαβε ο Δικηγορικός Οίκος «Lekkakou & Associates – Law Firm», ανδρόγυνο είχε δεχτεί Διαταγή Πληρωμής το 2019, καθώς και επιταγή προς πληρωμή, για καταγγελμένη δανειακή σύμβαση από την τράπεζα, η οποία είχε μεταβιβαστεί σε αλλοδαπό fund.
Οι δανειολήπτες, με την αρωγή των δικηγόρων μας, προχώρησαν εμπρόθεσμα σε ανακοπές, τόσο κατά της διαταγής πληρωμής, όσο και της επιταγής προς πληρωμή, έχοντας κάθε λόγο να θεωρούν, ότι τα αιτήματά τους θα γίνουν δεκτά, ύστερα από σχετική έρευνα της υπόθεσης, από τον δικηγορικό μας οίκο.

Οι αναβολές της υπόθεσης και οι πρόσθετοι λόγοι της εταιρείας διαχείρισης

Παρά την καθυστέρηση της δίκης, η οποία είχε ορισθεί σε μεταγενέστερο χρόνο, αλλά και τις αναβολές που αυτή έλαβε, πρόσφατα συζητήθηκε η υπόθεση, ενώπιον δικαστηρίου, προκειμένου να εκδοθεί οριστική απόφαση, η οποία θα όριζε το μέλλον των οφειλετών.
Όσον αφορά τη στάση της εταιρείας διαχείρισης, η οποία εκπροσωπούσε το fund, παρενέβη με πρόσθετους λόγους και ζήτησε, από πλευράς της, την πλήρη απόρριψη των σχετικών ανακοπών, κίνηση όμως, που δεν ωφέλησε την εν λόγω πλευρά.

Η σύγχυση με την περίληψη δύο διαφορετικών συμβάσεων

Συγκεκριμένα, η εταιρεία διαχείρισης, προκάλεσε σύγχυση στο δικαστήριο, αφού, όπως φάνηκε από τα προσκομιθέντα έγγραφα, συγχέει τη σύμβαση διαχείρισης και τη σύμβαση πωλήσεως, από την τράπεζα στο fund, καθώς δεν είναι δυνατή η πώληση και μεταβίβαση απαιτήσεων, μέσω της πρώτης σύμβασης, γεγονός που οφείλεται σε προφανή παραδρομή, με την πρόσθετη παρέμβασή της να καταλήγει… στο κενό.
Αναφορικά με τις δύο αυτές συμβάσεις, η διαχειρίστρια εταιρεία αναφέρεται μόνον σε μία δημοσιευθείσα περίληψη, στα βιβλία του Ενεχυροφυλακείου, ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν δύο διαφορετικές περιλήψεις δημοσιευμένες για κάθε σύμβαση και με διαφορετικό αριθμό πρωτοκόλλου. Ωστόσο, προσκόμισε στο δικαστήριο διαφορετικά έντυπα περιλήψεως από τη μία και μοναδική επίσημα δημοσιευμένη.

Η παράνομη έκδοση διαταγής και επιταγής προς πληρωμή

Επί της ουσίας, η εταιρεία διαχείρισης, αντί να αναπροσαρμόσει τα έντυπα, διορθώνοντας τις αντιφάσεις, στις οποίες υπέπεσε, προσκόμισε διαφορετικά έγγραφα, τα οποία προκαλούν πλήρη διάσταση, συγκριτικά με τα αληθινά γεγονότα, καθιστώντας έτσι αδύνατη την εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος, που θα αποδείκνυε τη νομιμοποίησή της ως εκπροσώπου του fund και το fund ως διαχειριστή της απαίτησης.
Για τον λόγο αυτό, δεν αποδεικνύεται, λόγω επανεκχώρησης της απαίτησης, η ενεργητική νομιμοποίηση του πιστωτή. Οπότε, δεν μπορεί νομικά να προχωρήσει στην έκδοση διαταγής πληρωμής κατά των εντολέων μας.
Αυτό ακριβώς αναγνώρισε και ο δικαστής, κρίνοντας άκρως παράνομη την έκδοση διαταγής πληρωμής και επιταγής προς πληρωμή εξ αρχής από τους πιστωτές, ακυρώνοντας και τα δύο μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης και δικαιώνοντας πλήρως το ζευγάρι των δανειοληπτών, το οποίο, πλέον, μπορεί να διαπραγματευτεί τη ρύθμιση της οφειλής του, υπό άλλους και πολύ ευνοϊκότερους όρους, έχοντας εξασφαλίσει τη νομική του προστασία.

Προσδιοριστικά οικονομικά δεδομένα της υπόθεσης

​Η επιτυχής έκβαση της ανακοπής δεν βασίστηκε αποκλειστικά σε τυπικές νομικές πλημμέλειες, αλλά στη διασταύρωση αυτών με συγκεκριμένα οικονομικά και λογιστικά μεγέθη, που καθιστούν την απαίτηση ανεκκαθάριστη και αβέβαιη:

• ​Αδιαφάνεια Επιτοκίου και Υπολογισμού Τόκων:Στο δικόγραφο της επιταγής προς πληρωμή, η απαίτηση εμφανιζόταν συνολικού ύψους 959,70€, εκ των οποίων το επιδικασθέν κεφάλαιο ανερχόταν σε 241.387,36€. Διαπιστώθηκε ότι οι νόμιμοι τόκοι υπερημερίας (ποσό 241.131,82 €) είχαν υπολογιστεί, χωρίς τη ρητή αναφορά του επιτοκίου ή του τρόπου κλιμάκωσής του, καθιστώντας τον αριθμητικό έλεγχο από τον οφειλέτη αδύνατο.
• ​Απουσία Λογιστικής Συνέχειας:Η επιτυχία της υπόθεσης συνίσταται στην αποκάλυψη, ότι η διαχειρίστρια εταιρεία απέτυχε να προσκομίσει τις πλήρεις καρτέλες κίνησης των λογαριασμώ,ν που αφορούσαν τη δανειακή σύμβαση. Η έλλειψη αυτή εμπόδιζε την επαλήθευση του αν υπήρξε παράνομος ανατοκισμός ή κεφαλαιοποίηση κονδυλίων (όπως η εισφορά του Ν. 128/1975) μετά τη μεταβίβαση της απαίτησης στο fund.

​Σε τι συνίσταται η επιτυχία της υπόθεσης

​Η επιτυχία της συγκεκριμένης παρέμβασης εδράζεται σε τρεις κεντρικούς πυλώνες:

• ​Κατάρριψη της Ενεργητικής Νομιμοποίησης: Το δικαστήριο δέχθηκε, ότι η σύγχυση μεταξύ της σύμβασης πώλησης και της σύμβασης διαχείρισης δεν αποτελεί απλή παραδρομή, αλλά ουσιώδη δικονομική έλλειψη. Η προσκόμιση περιλήψεων, που δεν ταυτίζονταν με τα επίσημα έγγραφα του Ενεχυροφυλακείου, οδήγησε στην κρίση ότι το fund δεν απέδειξε εγγράφως τη μεταβίβαση της απαίτησης προς αυτό.
• ​Προστασία του Δικαιώματος Ενημέρωσης: Η απόφαση αναγνώρισε, ότι ο δανειολήπτης δεν υποχρεούται να αποδέχεται αυθαίρετα ποσά, χωρίς τη δυνατότητα ελέγχου της «αλυσίδας» μεταβίβασης. Η ακύρωση της διαταγής πληρωμής επήλθε, επειδή ο πιστωτής απέτυχε να τηρήσει την αρχή της τυπικής απόδειξης (άρθρα 924-925 ΚΠολΔ).
• ​Δημιουργία Διαπραγματευτικού Πλεονεκτήματος: Η νομική επιτυχία μεταφράζεται σε άμεσο οικονομικό όφελος για το ανδρόγυνο των οφειλετών. Με την ακύρωση των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης (διαταγής και επιταγής), η απαίτηση επανήλθε σε στάδιο προ-εκτέλεσης, επιτρέποντας στους δανειολήπτες να διαπραγματευτούν τη ρύθμιση της οφειλής τους από θέση ισχύος, επιτυγχάνοντας ευνοϊκότερους όρους και σημαντική διαγραφή (haircut) εξωλογιστικών τόκων.